سرمقاله   نکاتی در مورد وضعیت اقتصادی کنونی جهاننویسنده: بهرنگاز سایت حزب رنجبران ایران

 قتل وحشیانه‌­ رومینا مساله‌­یی نه صرفا "ناموسی" بلکه مقوله‌­یی طبقاتی است!
ممنوعیت کارکودک قطعی­ترین پاسخ به تمامی اشکال خشونت جنسی و جسمی و سایر موارد نقض حقوق کودکان است. بارها در نقش کلیدی داشتن بهره کشی از جان­های کوچک در بروز انواع خشونت در خانواده، مدرسه و سایر زوایای جامعه، گفته­‌ام. از هر منظری که به­این مقوله نگاه کنیم بازهم این پاسخ در برابرمان قرار می­گیرد که چرا تجاوز به حرمت و ذات

کودکی این­قدر روزمره شده است؟ استثمار کودکان، به ­ویژه کودکان دختر در عرصه­‌ی کار خانه­‌گی و صنعت قالی­بافی و کشاورزی، پاشنه آشیل تمامی انواع دیگر بهره کشی، خشونت و آزار جسمی و جنسی  این کودکان و سایر تضیقات علیه آنان است.  به­همین دلیل "جنبش لغو کار کودک" در سطح بین­المللی ،ازدواج کودکان را از انواع کار اجباری  و برده داری مدرن  اعلام می­کند.
قتل وحشیانه و غم انگیز "رومینا "این­ روزها سرتیتر خبر رسانه‌­های داخل و خارج کشور شده است. طبیعی است که گرایشات مختلف اجتماعی از منظر و پایگاه طبقاتی­شان برخوردهای متفاوتی به این اتفاق کرده­اند.
در این واکنش­‌ها چندین خطای تحلیلی و اطلاعاتی را مشاهده کردم که ضرورت  نوشتن این چند سطر را به­وجود آورد.
در حاشیه صحبت­‌های خانم "شهلا شفیق" و آقای "علی طایفی "در مورد این مرگ جان خراش با تلویزیون بی بی سی  به مواردی اشاره شد که کاملا آنان را مردود دانسته و از آن­جا که تبلور این خطاها را در صحبت های آقای طایفی دیدم این مختصر را در رابطه با  صحبت­‌های ایشان تیتر وار عرض  می کنم.:
پیش زمینه‌­های این معضل: اگر چه ستم برزن و نگاه تبعیض آمیز جنسیتی محور نگاه و بر خورد و در ادامه، جنایت و ظلم در حق نیمی از جامعه، یعنی زنان است . اما در مورد قتل رومینا، ما مستقیما با مساله‌­ی کودک، و حق آن روبرو هستیم. باز هم لازم به تکرار است" کار کودک" و در این­جا کار کودکان دختر به طور وسیع و چشم­گیر در صنعت قالی­بافی و کشاورزی و خانه‌­گی چه به­عنوان خدمت­کاران کوچک و چه به­عنوان فرمان­بران بی جیره مواجبِ ِتمامی افراد خانواده به ویژه مردان خانواده، سنگ بنای ستم و آزار جنسی علیه آنان است. به عقد در آوردن و در واقع فروختن دخترک­‌های ، هشت و نُه ساله به مردان پنجاه سال به بالا صرف برده­گی جنسی نیست، دلیل اصلی آن صاحب  دار قالی، یا کوره­ی خشت­زنی یا زمین کشاورزی بودن همسران است.
خطاهای عمومی در مورد تحلیل این پدیده‌­ی شوم قتل و آزار فیزیکی کودکان دختر!
یکم: عدم اطلاع در مورد قوانین کودک آزار مدنی، قضایی و فقه‌ی علیه کودکان.
دوم:عدم اطلاع از چگونگی امضای کنوانسیون حقوق کودکان،توسط جمهوری اسلامی.
سوم: عدم تفکیک حق کودکی از مسائل عمومی­تر  مربوط به تبعیض جنسیتی!
سنگ بنای کودک همسری وجود ماده­‌ی 1210 قانون مدنی مبنی بر تعیین سن بلوغ برای کودکان دختر 9 سال قمری است. جشن تکان دهنده­ی تکلیف که در سن هشت و نیم سال برای دختران در مدارس گرفته می­شود که به آن­ها بفهماند که «زن »شده‌­اندٍ، دختر سیزده ساله‌­ای مثل رومینا را به دام رابطه­‌ی بزرگ­سالی می­کشاند. ماده 1340 قانون مدنی سن ازدواج را برای دختران 13 سال دانسته، اما گزارشات ثبت احوال بار­ها و بارها نشان داده است که دامنه­ی فاجعه از این فراتر است.( مثلا در سال 1383  همزمان با هشتادمین سال تاسیس سازمان ثبت احوال) که بر اساس آن فقط در استان تهران، بیش از سی هزار مورد ثبت ازدواج زیر ده سال وجود داشته، یکی از این شواهد است که در سال­های اخیر هم تکرار شده است. مقامات دولتی وقت به درج این گزارش معترض شده و توضیح دادند: که اگر ابوین موافق باشند بر اساس قوانین فقه‌ی این عقد می­تواند در زمان بلوغ دخترک­‌ها هم صادر شود تشخیص این بلوغ به عهده حاکم شرع است.!
دولت جمهوری اسلامی کنوانسیون حقوق کودک را امضا کرده است اما با شرط قوانین تطبیقی که همان قوانین شرع جمهوری اسلامی است و این یعنی عملا آن را نقض کرده است. بر خلاف نظر آقای علی  طایفی که در برنامه­‌ی بی­بی­سی فرمودند: "جمهوری اسلامی به تنهایی نمی­تواند از پس مفاد کنوانسیون حقوق کودک بر آید و مردم باید دست از این سنت­‌ها بر دارند." جمهوری اسلامی عملا بر تکیه بر قوانین تطبیقی  کل کنوانسیون را زیر سوال برده است. بند اول کنوانسیون حقوق کودک تعریف کودکی را چنین بیان می کند: به تمام افراد زیر 18 سال کودک اطلاق می شود. ماده­ی مدنی 1210 با تعیین سن بلوغ 9 سالگی ناقض کل مفاد این کنوانسیون است. بر خلاف نظر آقای طایفی این مردم نیستند که با سنت­های شان دست دولت را از حقوق کودک کوتاه کرده­اند. بلکه این قوانین کودک آزار جمهوری اسلامی است  که  به میثاق تبینی که همیشه به آن اشاره داشته‌­ام" قوانین حتی اگر ضمانت اجرائی کامل نداشته باشند و یا حتی در پیش­رفته‌­ترین کشورها نقض شوند، کماکان بیان­گر ارزش­های جامعه­‌اند"  نشان دهنده طرز تفکر و ارزش های دولت از حقوق کودک در ایرانند. افکار سازی بر طبق این قوانین با تبلیغات مذهبی، از طریق، رادیو، سینما، آموزش و پرورش اسلامی و هزاران خدعه و نیرنگ دیگر پیش زمینه­‌های عملی وقوع چنین فجایعی هستند و بس. این دولت است که قوانین­ش را به جامعه تحمیل کرده است. نه بالعکس . به مساله‌­ی حقوق کودک و تبعیض جنسیتی علیه کودکان دختر نمی­توان مثل مسائل عام مثل حجاب اجباری و آزادی پوشش برخورد کرد. حق کودک با او به دنیا می­آید و کل جامعه  در برابر آن باید مسئول باشد.  وضع قوانین به نفع کودکان، تقویت جنبش­ها و نهاد­های اجتماعی دفاع از حق کودکی، ممنوعیت کار کودک  تنها ضامن عدم  وقوع چنین فجایعی هستند. تا آن­جا که به حقوق کودکان در ایران بر می­گردد متن فراخوان 2013 را ضمیمه می­کنم. تا آن جا که به نهادهای مدافع حقوق کودک بر می گردد ما شاهد دستگیری­‌ها و ایجاد مزاحمت برای فعالین، به عوض کمک به آن­ها برای ضامن اجرایی بودن قوانین هستیم. در زمینه­‌ی آموزش هم، همان جشن شکوفه های 6 ساله­ی  مقعنه به­سر و جشن موهن تکلیف کافیست که دلیل جنایت پدران و برادران و مردان دارای جمود فکری علیه دختران و زنان را درک کنیم.
سوم: خواستار تشدید قوانین وحشیانه بودن،  در رسانه­‌ها این روزها به عدم کافی بودن جزای پدر به دلیل قتل کودکش اشاره می شود. این­گونه اشاره‌­ها نه تنها قدمی در راه "عدالت" یا ترساندن و جلوگیری از این وقایع نمی­کند، بلکه عملا این سیکل شوربختی را تسلسل می­بخشد . لغو بی­درنگ قوانین کودک آزار و آزادی کامل فعالیت برای احقاق حقوق کودکان اولین قدم  آموزش جامعه و جلوگیری از جنین فاجعه‌­هایی است و بس.

سوسن بهار 30 مه 2020

سروده‌ها و بیانات مترقی و انقلابی

  • راز موفقیت - ژوان وایس Open or Close

    راز موفقیت

    "یکبار از زنی موفق خواستم تا راز خود را با من در میان بگذارد.
    لبخندی زد و گفت:
    موفقیت من زمانی آغاز شد که نبردهای کوچک را به جنگجویان کوچک واگذار کردم
    دست از جنگیدن با کسانی که غیبتم را می کردند برداشتم.
    دست از جنگیدن با خانواده همسرم کشیدم.

    دیگر به دنبال جنگیدن برای جلب توجه نبودم،
    سعی نکردم انتظارات دیگران را برآورده کنم و همه را شاد و راضی نگه دارم
    دیگر سعی نکردم کسی را راضی کنم که درباره من اشتباه می کند.

    آنگاه شروع کردم به جنگیدن برای:
    اهدافم
    رویاهایم
    ایده هایم و
    سرنوشتم

    روزی که جنگ های کوچک را متوقف کردم
    روزی بود که مسیر موفقیتم آغاز شد.
    هر نبردی ارزش زمان و روزهای زندگی ما را ندارد.
    نبردهایمان را عاقلانه انتخاب کنیم.""

    ژوان وایس

  • سروده‌ای از شفیعی کدکنی Open or Close

     هیچ میدانی چرا چون موج

    در گریز از خویشتن پیوسته می کاهم؟

      زان که بر این پرده ی تاریک،

                 این خاموشی نزدیک،

                           آنچه می خواهم نمی بینم،

                          و آنچه می بینم نمی خواهم.

  • دین از نظر ژان پل سارتر Open or Close

    دین چیست؟

    عده اى فکر میکنند دین اعتقادات مردم است
    اینطور نیست!
    دین یک صنعت است.
    صاحبى دارد.
    به نفع عده اى است و باعث ثروت مادى و قدرت سیاسى طیف معینى در جامعه میشود و به یک حاکمیت سیاسى
    و طبقاتى در جامعه خدمت میکند.
    مذهب صنعتى است که میلیاردها دلار پول
    در آن جابجا میشود.
    هزینه تبلیغاتش توسط این پولها پرداخت میشود.
    این پولها را با کلاهبردارى و اخّاذى از جیب مردم بیرون میکشند.
    دین یک دستگاه نشر اکاذیب است.
    دروغ تحویل مردم میدهند. مردم را میترسانند.
    مردم را در این دنیا از خشونت میترسانند
    و در آن دنیا از عقوبت این درست مثل مافیا است.
    نهاد مذهبى، چه مسیحیت باشد، چه اسلام چه یهودیت
    قبل از اینکه مجموعه اى از باورهاى اجتماعى باشد
    یک ساختمان و عمارت بزرگ اجتماعى است که روى پاى خودش ایستاده مالیات میگیرد
    پول میگیرد و خرج بقا و حاکمیت خودش میکند
    دین شراب ناب نیست
    متانول است که مستی میدهد، اما به قیمت کوری

    ژان پل سارتر

  • مادر مصطفی کریم بیگی سخن میگوید: Open or Close
    مادر مصطفی کریم بیگی سخن میگوید:
    ‏٣٧ سال پيش با وجود مصطفايم مادر شدم ، هيچ نميدانستم مادر شدنم عجين شده با چنين روزهاي پر دردي ، هيچ نميدانستم ٢٦ سال بعد بايد كوچه به كوچه دنبال فرزندم بگردم و در سردخانه اي در جنوب شهر شناسايي اش كنم ، هيچ نميدانستم روزي در دادگاه بايد مقابل قاضي بنشينم بگويم.
    ‏چون يك مادرم چنين و چنان كردم ،تولد مصطفي و مسير زندگي اش از من زن ديگري ، مادر ديگري و انسان ديگري ساخت و چه خوب كه من با وجود مصطفي مادر شدم. 
    مصطفي دليلي شد تا در خودم زن ديگري را كشف كنم كه ميتواند تا انتهاي مبارزه با ظلم برود ،تهديد بشود و اسيب ببيند اما همچنان دادخواه بماند.
    ‏من آن زن ديگر را با تمام رنج هايش دوست ميدارم زيرا هديه مصطفي به من است كه با تولدش و مسير زندگي اش به من هديه كرد 
    پسرم تولدت مبارك 
    ٢١ ارديبهشت ١٣٩٩
    مادرت شهناز
  • از مرگان فریمن Open or Close

    مرگان فریمن:
    در حال حاضر در ۱۷۹ کشوری که درگیر ویروس کرونا هستند از ۵۰ خدای مختلف درخواست کمک میشه ولی تا به حال از هیچ کدام از خداها کمک نیامده.
    ولی وقتی که علم واکسن آن را پیدا کند هر کس از خدای خود تشکر می‌کند.

  • سروده‌ای از احمد شاملو Open or Close

    یاران ناشناخته ام

    یاران ناشناخته ام
    چون اختران سوخته
    چندان به خاک تیره فرو ریختند سرد
    که گفتی
    دیگر، زمین، همیشه، شبی بی ستاره ماند.
    ***
    آنگاه، من، که بودم
    جغد سکوت لانه تاریک درد خویش،
    چنگ زهم گسیخته زه را
    یک سو نهادم
    فانوس بر گرفته به معبر در آمدم
    گشتم میان کوچه مردم
    این بانگ با لبان شررافشان:

    آهای !
    از پشت شیشه ها به خیابان نظر کنید!
    خون را به سنگفرش ببینید! …
    این خون صبحگاه است گوئی به سنگفرش
    کاینگونه می تپد دل خورشید
    در قطره های آن
    ***
    بادی شتابناک گذر کرد
    بر خفتگان خاک،
    افکند آشیانه متروک زاغ را
    از شاخه برهنه انجیر پیر باغ …

    خورشید زنده است !
    آهنگ پر صلابت تپش قلب خورشید را
    من
    روشن تر،
    پر خشم تر،
    پر ضربه تر شنیده ام از پیش…

    از پشت شیشه ها به خیابان نظر کنید!
    از پشت شیشه ها
    به خیابان نظر کنید !
    از پشت شیشه ها …..
    ***
    نو برگ های خورشید
    بر پیچک کنار در باغ کهنه رست .
    فانوس های شوخ ستاره
    آویخت بر رواق گذرگاه آفتاب …
    ***
    من بازگشتم از راه،
    جانم همه امید
    قلبم همه تپش .
    چنگ ز هم گسیخته زه را
    زه بستم
    پای دریچه،
    بنشستم
    و ازنغمه ئی
    جام لبان سرد شهیدان کوچه را
    با نوشخند فتح
    شکستم :

    آهای !
    این صبحگاه است گوئی به سنگفرش
    که اینگونه می تپد دل خورشید
    در قطره های آن …

    از پشت شیشه ها به خیابان نظر کنید
    خون را به سنگفرش ببینید !
    خون را به سنگفرش بینید !
    خون را به سنگفرش  ….

                                                احمد شاملو

  • سروده‌ای از فروغ فرخزاد Open or Close

    آیه‌های زمینی

    آنگاه
    خورشید سرد شد
    و برکت از زمین ها رفت
    ‪ ‬

    سبزه ها به صحراها خشکیدند
    و ماهیان به دریاها خشکیدند
    و خاک مردگانش را
    زان پس به خود نپذیرفت


    شب در تمام پنجره های پریده رنگ
    مانند یک تصور مشکوک
    پیوسته در تراکم و طغیان بود
    و راهها ادامهء خود را
    در تیرگی رها کردند


    دیگر کسی به  عشق نیندیشید
    دیگر کسی به فتح نیندیشید
    و هیچکس
    دیگر به هیچ چیز نیندیشید


    در غارهای تنهائی
    بیهودگی به دنیا آمد
    خون بوی بنگ و افیون میداد
    زنهای باردار
    نوزادهای بی سر زائیدند
    و گاهواره ها از شرم
    به گورها پناه آوردند


    چه روزگار تلخ و سیاهی
    نان ، نیروی شگفت رسالت را
    مغلوب کرده بود
    پیغمبران گرسنه و مفلوک
    از وعده  گاههای الهی گریختند
    و بره های گمشدهء عیسی
    دیگر صدای هی هی چوپانی را
    در بهت دشتها نشنیدند
    ‪ ‬

    در دیدگان آینه ها گوئی
    حرکات و رنگها و تصاویر
    وارونه منعکس میگشت
    و بر فراز سر دلقکان پست
    و چهرهء وقیح فواحش
    یک هالهء مقدس نورانی
    مانند چتر مشتعلی میسوخت


    مرداب های الکل
    با آن بخارهای گس مسموم
    انبوه بی تحرک روشنفکران را
    به ژرفای خویش کشیدند
    و موشهای موذی
    اوراق زرنگار کتب را
    در گنجه های کهنه جویدند
    خورشید مرده بود
    خورشید مرده بود ، و فردا
    در ذهن کودکان
    مفهوم گنگ گمشده ای داشت
    ‪ ‬

    آنها غرابت این لفظ کهنه را
    در مشق های خود
    بالکهء درشت سیاهی
    تصویر مینمودند
    ‪ ‬

    مردم ،
    گروه ساقط مردم
    دلمرده و تکیده و مبهوت
    در زیر بار شوم جسدهاشان
    از غربتی به غربت دیگر میرفتند
    و میل دردناک جنایت
    در دستهایشان متورم میشد
    ‪ ‬

    گاهی جرقه ای ، جرقهء ناچیزی
    این اجتماع ساکت بیجان را
    یکباره از درون متلاشی میکرد
    آنها به هم هجوم میآوردند
    مردان گلوی یکدیگر را
    با کارد میدریدند
    و در میان بستری از خون
    با دختران نابالغ
    همخوابه میشدند
    ‪ ‬

    پیوسته در مراسم اعدام
    وقتی طناب دار
    چشمان پر تشنج محکومی را
    از کاسه با فشار به بیرون  میریخت
    آنها به خود میرفتند
    و از تصور شهوتناکی
    اعصاب پیر و خسته شان تیر میکشید
    اما همیشه در حواشی میدان ها
    این جانبان کوچک را میدیدی
    که ایستاده اند
    و خیره گشته اند
    به ریزش مداوم فواره های آب


    شاید هنوز هم
    در پشت چشم های له شده ، در عمق انجماد
    یک چیز نیم زندهء مغشوش
    بر جای مانده بود
    که در تلاش بی رمقش میخواست
    ایمان بیاورد به پاکی آواز آبها


    شاید ، ولی چه خالی بی پایانی
    خورشید مرده بود
    و هیچکس نمیدانست
    که نام آن کبوتر غمگین
    کز قلبها گریخته ، ایمانست


    آه ، ای صدای زندانی
    آیا شکوه یأس تو هرگز
    از هیچ سوی این شب منفور
    نقیبی بسوی نور نخواهد زد؟
    آه ، ای صدای زندانی
    ای آخرین صدای صداها...

  • سروده‌ای از علی رسولی Open or Close

    سرود ملی را نمیخوانم
    امروز روز جمهوری است
    و پرچم‌های استقلال
        همه جا پیداست
    رئیس جمهور خوش بخت است
    پر نگاهش تمام سربازهای دنیا رژم می‌روند.
    تمام کلاه‌خودها مقدسند.

    امروز روز جمهوری‌است
    و من
    مانند همیشه
    به جست و جوی کار برخاسته‌ام
    سرمائی در تنم دارم
    و زندگی واژه‌ای‌ست سخت
    که شیده‌های خسته‌ی برخاستنم
        را رنگ بخشیده است.

    سال‌هاست
    با دست‌های زخمی‌ام
    زمین را می‌آزمایم
    تا در پس هر غروب غمگین
    عرق پیشانی‌ام تندیس فردا شود.

    امروز روز جمهوری است
    رئیس جمهور خوش بخت است
    در نگاهش تمام سربازهای دنیا رژه می‌روند.
    من میان پرچم‌های در اهتزار
    گرسنگی را فریاد می‌زنم.

    من سرود ملی را بلد نیستم
    سرود من نوائی‌ست بی وطن
    و قلبش با کودکان دورترین جغرافیاست.

    امروز روز جمهوری است
    در هیچ کارخانه و معدنی
    کارفرمائی مدح نمی‌شود.
    چهره‌ی قهرمانی
        که دستور کشتار داده است.
    بر دیوار هیچ خانه‌ی سردی نیست.

    من سرود ملی را بلد نیستم
    من سرود ملی را نمی‌خوانم.

                     سراینده: علی رسولی

  • سروده‌ای از سهراب سپهری Open or Close

    زندگی ذره كاهیست ، كه كوه‌اش كردیم
    زندگی نام نکویی ست كه خارش كردیم


    زندگی نیست بجز نم نم باران بهار ،
    زندگی نیست بجز دیدن یار ،

    زندگی نیست بجز عشق ،
    بجز حرف محبت به كسی ،

    ورنه هر خار و خسی ،
    زندگی كرده بسی ،

    زندگی تجربه تلخ فراوان دارد ،
    دو سه تا كوچه و پس كوچه 
    و اندازه ی یك عمر بیابان دارد .

    ما چه کردیم و چه خواهیم کرد
    در این فرصت کم ؟! ...

  • از نیچه Open or Close

    از کسی که کتابخانه دارد و کتاب‌های زیادی می‌خواند نباید هراسید. از کسی باید ترسید که تنها یک کتاب دارد و آن را مقدس می‌پندارد ولی هرکز آن را نخوانده است...!!

    (نیچه)

انقلاب قهرآمیز علیه رژیم سرمایه‌داری ایران و در پی آن ساختمان سوسیالیسم و دیکتاتوری پرولتاریا در راه است. آماده شویم!