چرا ترامپ ظهور کرد
توضیح سایت:  در میان حجم انبوه مطالب رسانه ها و برنامه های رادیو تلویزیونی به ندرت می توان به مطلبی برخورد که لااقل اندکی به دلایل پایه ای تحول غریبی که در آمریکا در حال وقوع است و کل نظام سیاسی آن را به تزلزل انداخته است، بپردازد. پروپاگاندیسم انبوه آنتی ترامپ کلان رسانه های کل جهان غرب و مزدبگیران چپ آن به کنار، در میان سایر مطالب دیگر نیز حداکثر رجوع به برخی مباحث جامعه شناسانه در خدمت

توضیح تحولات مزبور و ظهور ترامپ قرار می گیرد. مطلب حاضر از این نظر متفاوت است.
رائول ایلگاری میجر در تحلیل موجز خویش به درستی بر پایه ای ترین عامل تحول جاری انگشت گذاشته است و به همین ترتیب نیز درک واقع بینانه تری از اهمیت ابعاد تاریخی این تحول را به نمایش می گذارد. او از زاویه ای مارکسیستی به موضوع نگاه نمی کند. درک وی بر همان مبانی ای استوار است که در میان آکادمیسم چپ دانشگاهی رایج است و بحران بدهی ها در آن نقشی بیش از نقش واقعی اش ایفا می کند. با این همه او بر واقعیتی تأکید می کند که از منظر یک مارکسیست فقط می توان با آن موافق بود. او به پایان رسیدن دوران رشد بی وقفۀ اقتصادی را عامل اصلی این وضعیت به حساب می آورد. امری که از زاویه تحلیلی مارکسیستی فقط می تواند به معنای محدودیتهای جهانی انباشت سرمایه از دوران بحران بزرگ سالهای 2009-2008 به این سو تلقی شود. این البته تنها تفاوتی در نامگذاری نیست و در نتیجه گیری ها نیز می تواند به جهتگیری های متفاوت بیانجامد. با این همه مطلب حاضر پرتوی متفاوت بر تحولات می افکند که از چهارچوبهای رایج در مباحث سیاسی فراتر می رود. به ویژه این که نویسنده به تسویه حسابی پایه ای با چپ نیز نزدیک می شود. 
تحریریه امید
********************************
تمام شده است! تمام مدلی که جوامع ما لااقل در دورانی که ما در آن زندگی می کنیم بر اساس آن بنا شده بود، به پایان رسیده است. این دلیل ظهور ترامپ است.
دیگر رشدی در کار نیست. سالهاست که رشدی واقعی در کار نبوده است. تمام آن چیزی که باقی مانده است اعداد آفتابی توخالی در حال رشد بازار سهام S&P با وامهای سوپر ارزان و پس خریدهاست (buybacks) و ارقام اشتغالی که میلیونها نفر نیروی کاری را پنهان می کنند که از دور خارج شده اند. و بیش از همه این بدهی ها – چه بدهی های دولتی و چه خصوصی - هستند که در خدمت زنده نگه داشتن توهم رشد قرار داشتند و دیگر قادر به این نیستند. 
این ارقام رشد دروغین فقط یک هدف دارند: قدرتهای در حال سلطه را بر صندلی هایشان حفظ کنند. اما آنها تا زمانی قادر به این کار خواهند بود که پرده ای بر واقعیت در مقابل چشمان عموم مردم بکشند و دیگر این دوران سپری شده است. 
این معنای عروج ترامپ است؛ و برکسیت؛ لوپن؛ و تمام آنهای دیگر. تمام شده است! آن چه که ما را در تمام طول زندگی مان هدایت کرده است هم جهت و هم انرژی خود را از دست داده است. 
ما به درون مهم ترین تحول جهانی پرتاب در دهه های اخیر - و از برخی جهات حتی در قرنهای اخیر- پرتاب شده ایم. بد درون یک انقلاب واقعی که مهم ترین فاکتوری باقی خواهد ماند که جهان ما را در سالهای آینده شکل خواهد داد و من کسی را نمی بینم که درباره اش صحبت کند. این برای من معمائی است. 
تحولی که پرسشش به میان کشیده شده است پایان رشد اقتصادی جهانی است که به طور بیرحمانه ای به پایان تمرکزگرائی (و همراهش گلوبالیزاسیون) خواهد انجامید. و این به معنای پایان موجودیت بیشترین و بویژه قدرتمندترین نهادهای بین المللی خواهد بود.
به همین ترتیب این پایان – تقریبا – تمام احزاب سنتی خواهد بود که دهه های طولانی بر کشورهایشان حکومت کرده اند و همین امروز نیز در پائین ترین سطح حمایتهای [اجتماعی] قرار دارند (اگر در این باره روشن نیستید به اروپا نگاه کنید).
موضوع این نیست که چه کسی یا چه گروهی از مردم چه چیزی را ترجیح می دهد. موضوع "نیروهائی" هستند که در ورای کنترل ما قرار دارند و نیرومند تر و بیشتر دور از دسترس صرفا عقاید ما هستند، حتی اگر که خود محصول عمل انسان باشند. 
هزاران تن از مردمان با هوش کله هایشان را با فکر کردن درباره ترامپ و برکسیت و لوپن و همۀ این چیزهای "جدید" و ترسناک و این مردم و ریشه های این احزاب خراب کرده اند و به تئوریهای بی مایه و سستی رسیده اند که گویا همۀ اینها از سالخوردگان است و فقرا و راسیستها و مردم متعصب و مردم احمق و مردمی که تا حالا رأی نداده اند و هر چه دلتان می خواهد. 
اما به نظر میرسد هیچ کس واقعا نمی داند یا نمی فهمد. این چیزی است که عجیب است برای این که موضوع چندان دشوار نیست. موضوع این است که تمام این اتفاقات به این دلیل می افتند که دوران رشد تمام شده است و وقتی رشد به پایان می رسد، توسعه و تمرکز گرائی نیز با تمام اشکال بیشمارش به پایان می رسد.
جهانی شدن به مثابه یک نیروی اصلی پیش برنده به پایان رسیده است، اروپاگرائی رخت بربسته است و این که آیا ایالات متحده کماکان متحد باقی خواهد ماند نیز امری قطعی نیست. ما به سمت جنبشی توده ای از دهها کشور و دولت و جامعه مجزا حرکت می کنیم که رو به داخل دارند. همۀ اینها در یک شکل یا در شکلی دیگر در معرض مشکلات هستند.
چیزی که درک این کلیت را برای هر کس دشوار می کند این است که هیچ کس نمی خواهد هیچ کدام از اینها را به رسمیت بشناسد. حتی اگر داستاسرائی دربارۀ فقر تلخ دقیقا از همان نقاطی نشأت میگیرند که ترامپ و برکسیت و لوپن را شکل داده اند. 
این که ماشین سیاسی-اقتصادی-رسانه ای 24 ساعته از رشد اقتصادی دم می زنند بخشا دلیل عدم به رسمیت شناختن و انعکاس درست وقایع را توضیح می دهد. اما تنها بخشا. مابقی به خود ما مربوط می شود. ما فکر میکنیم که شایسته برخورداری از رشد دائمی هستیم. 
البته این گیج کننده است که اعتراض به "رژیم کهنه" و رشد و تمرکز گرائی نخست بیانش را در عروج چهره ها و صداهائی می بنید که خود تمام این چیزهای گفته شده در بالا را رد نمی کنند. امثال ماری لوپن، دونالد ترامپ و نایجل فاریج ممکن است که بر علیه تمرکزگرائی بیشتر باشند، اما هیچکدام از آنها خبری هم از این ندارد که دوران رشد تمام شده است. آنها هم این قسمت را بیشتر از هیلاری و اولاند و مرکل درک نمی کنند.
اما چرا اینها؟ دقیق تر نگاه کنید و خواهید دید که در آمریکا، انگلستان و فرانسه کسی باقی نمانده است که از "فقرا و فقیرترها" حرف بزند، در حالی که همزمان تعداد فقرا و فقیرتر ها به سرعت در حال افزایش است. آنها جای دیگری ندارند که به آن رو کنند. به معنای واقعی کلمه دیگر چپی باقی نمانده است.
دمکراتها در آمریکا، لیبر در انگلستان و "سوسیالیستهای" اولاند در فرانسه تماما بخشی از هیولای دوسری شده اند که مرکز سیاسی نام دارد و مسئول تخریب زندگی مردم است (یا قلمداد می شود). از این بیشتر، جناح واقعا چپ ممکن است در قالب جرمی کوربین و برنی ساندرز به پا خیزد، اما آنها توسط چپ دروغین هیولای دوسر در کشورهایشان و در احزابشان خفه می شوند.
دونالد ترامپ ممکن است که انتخابات را ببازد – و من این را چند ساعت پیش از آغاز نخستین مناظره می گویم-. اما این حقیقتا مهم نیست. او صرفا یک چهرۀ شاخص - یا شاید بهتر است بگوئیم حبابی از یک چهرۀ شاخص؟ - در دل تحولی و یا حتی انقلابی است که او نیز بیشتر از من و شما قادر به کنترل آن نیست. او نقشی برای بازی دریافت کرده است اما نویسنده اش نیست.
اگر ترامپ برنده شود برنامۀ او نیز، مثل همۀ آنهای دیگر، هدفش رشد بیشتر خواهد بود و چنین چیزی قابل دسترسی نیست. و در شرایط عدم رشد، بازگرداندن مشاغل به آمریکا ، آنظور که ترامپ وعده می دهد، گرچه می تواند برای آمریکا چیز خوبی باشد، اما هیچ نسخه ای حتی برای نزدیک شدن به رشد نیست. 
"رهبرانی" از قبیل ترامپ و لوپن می توانند تنها به مثابۀ چهره هائی گذرا برای ملتها - و حقیقتا برای جهان – در جهت اتخاذ یک رویکرد paradigm متفاوت تلقی شوند. رویکردی که به بهترین وجهی بر تثبیت اوضاع بنا شده است، بر تلاش برای جلوگیری از خسارات زیاد به جای تلاش برای فتح جهان. اما همچنین رویکردی که می تواند به جنگ افروزی و هرج و مرج منجر شود. به این دلیل که هیچ کس حتی حاضر نیست صحبتی از امکان شرایطی بدون رشد بیشتر را به میان بکشد و به همین دلیل هر کسی در صدد تحمیل رشد به قیمت هر نقطۀ دیگری خواهد بود و این از همسایگان شروع خواهد شد تا ضعیفترین حلقه های جهانی. باز هم ماجرای امپراطوری روم است که مرکز، پیرامون را هر چه بیشتر خفه کرد تا سرانجام بربرها و ویزیگوتها تصمیم بر آن گرفتند که غائله را ختم کنند.
این معنای دونالد ترامپ است و برکسیت. شما بدون چند گام به عقب قادر به فهم این نخواهید بود. بدون نگاه به تاریخ و به ویژه بدون به رسمیت شناختن این امکان که رشد بی وقفه در اقتصاد حقیقتا ممکن است همان چیزی باشد که در فیزیک به عنوان یک رؤیای غیر ممکن معروف است.
ترامپ چه ببرد یا ببازد، نقشی برای بازی بر عهده دارد. او چراغ خطر بزرگ قرمز آمریکا برای آن است که رشد فقر که فقط در میان کسانی حس می شود که مشمول آن شده اند، جغرافیای خانوادی و سیاسی بنیانهایش را تکان خواهد داد و این جغرافیا دیگر هیچگاه باز نخواهد گشت.
به احزاب سیاسی اروپائی نگاه کنید که برای دهه های طولانی از ثبات برخوردار بودند و آنجا نیز دقیقا همین را می بینید. با این تفاوت که آنجا شما اغلب "سوپاپ اطمینانهای" دیگری را دارید برای این که شکل دادن به احزاب سیاسی و ورود به عرصۀ سیاست کشوری راحت تر است. اما بازی همان بازی است.
تمرکزگرائی، گلوبالیزاسیون، سازمان ملل، ناتو، صندوق بین المللی پول، همۀ این "اصول" و سازمانها شاهد محو نفوذ و حمایت [اجتماعی] شان خواهند بود، آن هم به سرعت. حقیقتا تمام شده است. بدهی کار را تمام کرده است. یا بیشتر، مأموریت محکوم به شکست ما در پنهان کردن سقوطمان پشت پرده ای از بدهی های هر چه بیشتر.
و دونالد ترامپ نقشی برای بازی در این میان دارد. اگر هیلاری برنده شود، راه آینده در تلاشهای بیشتر و بیشتر و به گونه ای رعشه آمیز بیشتری برای متقاعد کردن همگان بر این که گلوبالیزاسیون بیشتر راهی است که باید پیمود و این یعنی ورود به جنگ با پوتین و فرستادن آمریکائی های جوان به میدانهای نبردی که از پیش باخته شده است. 
هر دو راه ناکامی خواهد بود و آنچه برای ما باقی مانده است تصمیم بر این است که کدام یک از این دو ناکامی کمتری خواهد بود.
اما به هر رو، این آن جائی است که ترامپ از آن می آید و خود او حتی نیمی از آن را نمی فهمد. ترامپ ظهور کرده است برای این که همه چیزهای دیگر شکست خورده اند. او نیز ببرد یا ببازد شکست خواهد خورد.
منبع:
https://www.theautomaticearth.com/2016/09/why-there-is-trump/ 

رائول ایلگاری میجر
29 سپتامبر 2016
سایت امید

معرفی کتاب

نرگس دختر کارگر -  داستان کارگری

narges


شیوه تولید أسیائی و ساختار اقتصادی جامعه ایران

schiweh


 انسان در سیستم تفکر اسلامی

ensan


 سیمای دیگری از استالین

stalin


تحریف تروتسکیستی رویدادهای تاریخی

trotzki


 گرگ‌ها و انسان‌ها

gorg


 تغییرات اجتماعی و نظام خانواده تا انقراض ساسانیان

tagh


 Lenin über Trotzki


 

حقوق زن در ایران

نمایش تعداد مطالب
98944

ویدئوها

صحبت‌های افشاگرانه زهرا نویدپور، دختری که توسط نماینده ملکان در مجلس اسلامی، سلمان خدادادی، مورد تجاوز قرار گرفته و بعد او را کشته و جسدش را در خانه مادری‌اش انداخته است. این جنایت کار باید در دادگاه زحمتکشان و ستم دیدگان ایران محاکمه و مجازات شود.

بجز انقلاب ضد سرمایه‌داری راهی نیست

  ‫وقتی مروجین مذهبی به سرزمین ما آمدند،‬ در دست‌شان کتاب مقدس داشتند و ما در دست زمین‌هایمان را داشتیم.
‫پنجاه سال بعد، ما در دست کتاب‌های مقدس داشتیم و آنها در دست زمین‌های ما را داشتند.‬
‫                                 "جومو کیانتا"‬


مذهب مردم را متقاعد كرده كه : مردی نامرئی در آسمانها زندگی می كند كه تمام رفتارهای تو را زیر نظر دارد، لحظه به لحظه آن را.
و این مرد نامرئی لیستی دارد از تمام كارهایی كه تو نباید آنها را انجام دهی، و اگر یكی از این كارها را انجام دهی، او تو را به جایی می فرستد كه پر از آتش و دود و سوختن و شكنجه شدن و ناراحتی است و باید تا ابد در آنجا زندگی كنی، رنج بكشی، بسوزی و فریاد و ناله كنی
ولی او تو را دوست دارد… !
                              " جورج كارلین"


کسانی که در مقابل ظلم متحد نمی‌شوند،

در زندان‌های ظالم یکدیگر را ملاقات خواهند کرد

برتولت برشت


 

وصیت نامه وحشی بافقی

روز مرگم هر که شیون کند از دور و برم دور کنید
همه را مست و خراب از می انگور کنید

مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید
مست مست از همه جا حال خرابش بدهید

بر مزارم مگذارید بیاید واعظ
پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ

جای تلقین به بالای سرم دف بزنید
شاهدی رقص کند جمله شما کف بزنید

روز مرگم وسط سینه من چاک زنید
اندرون دل من یک قلمه تاک زنید

روی قبرم بنویسید وفادار برفت
آن جگر سوختهء خسته از این دار برفت


بهشت بزرگترین فریب برای جهنم کردن دنیاست. کشوری که نام قبرستان‌هایش بهشت است، معلوم است مردمش در چه جهنمی زندگی میکنند

صادق هدایت


آنچه موجب خیزش توده‌ها برای انقلاب میشود، فقر نیست، بلکه پی پردن به علت فقر است

کارل مارکس


 

روی سخن‌ام با شماست ای حکومت‌گران، روشنفکران، روزنامه نگاران، نویسندگان و ای مردم ایران، این ملایان فریبکار و حجت الاسلام های مفتخوار میگویند در غیبت امام زمان حکومت حق ماست و هر کس غیر ما حکومت کند غاصب است. اگر از این زالوها جلو نگیرید و با آن‌ها مماشات کنید بزرگترین فاجعه در تاریخ ایران رخ خواهد داد. به هوش باشید، چشم و گوش خود را باز کنید!

                                      احمد کسروی


 

 
               

 

صفحه اصلی سوسیالیسم


 

مارکسیسم

ولادیمیر ایلیچ لنین - فارسی

ولادیمیر ایلیچ لنین - انگلیسی

از مارکس و انگلس - فارسی

آثار ژوزف استالین

روزا لوکزامبورگ

آنتونیو گرامشی

آوتیس سلطانزاده

کتابخانه

صادف هدایت،  

احمد کسروی، 

علی دشتی،  

غلامرضا پرتوی، 

صمد بهرنگی 

آثار نویسندگان دیگر

مقالات

مقالات علمی

مقالات سیاسی و تحلیلی

اطلاعات

دربارهء ما

تماس با ما

پیوندها

ICOR

 

                 
                                             
                      پیوند با طبقه کارگر با برنامه مشخص قابل تحقق است