بیانیه کانون نویسندگان ایران درباره‌ی حمله‌ی نظامی ترکیه
کانون نویسندگان ایران روز گذشته ۲۳ مهر در باره‌ی یورش ارتش ترکیه به مناطق کردنشین سوریه بیانیه منتشر کرد. در بخشی از بیانیه آمده است: « به ویژه از نویسندگان و روزنامه‌نگاران انسان‌دوست و آزادی‌خواه انتظار هست هدف‌های ضد انسانی هجوم به مردمی که می‌خواهند خود اختیار زندگی‌ و

تعیین سرنوشتشان را به‌دست داشته باشند، برملا کنند و به سهم خویش در همصدا کردن مردم جهان و جلوگیری از راه افتادن حمام خون بکوشند.» در پایان بیانیه کانون ضمن محکوم کردن "یورش نظامی ارتش ترکیه"، خواهان « قطع فوری آن و بیرون رفتن مهاجمان از خانه و زندگی مردم» شده است.

متن کامل بیانیه:
به هجوم نظامی پایان دهید!
از لشکرکشی حاکمان ترکیه به مناطق کردنشین سوریه چند روز می‌گذرد. یورشی که نامش، "چشمه‌ی صلح"، نیز به اندازه‌ی دلایل اعلام‌شده‌اش از سوی دولت ترکیه، فریبکارانه است. مردمی که این روزها از زمین و آسمان آماج سلاح‌های مرگبار قرار گرفته‌اند طی سال‌ها و تا دیروز مشغول جنگ با لشکر وحشی و از گور برخاسته‌ی داعش بودند و در نجات جهان از آن جرثومه‌ی جهل و جنایت سهم بسزایی دارند. اکنون که ارتش ترکیه در تبانی با برخی قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای و در سایه‌ی سکوت برخی دیگر، یورش به این مردم را آغاز کرده است انسان‌های آزادی‌خواه و مترقی جهان باید صدای مخالفت و اعتراض خود را یک‌پارچه‌ بلند کنند. به ویژه از نویسندگان و روزنامه‌نگاران انسان‌دوست و آزادی‌خواه انتظار هست هدف‌های ضد انسانی هجوم به مردمی که می‌خواهند خود اختیار زندگی‌ و تعیین سرنوشتشان را به‌دست داشته باشند، برملا کنند و به سهم خویش در همصدا کردن مردم جهان و جلوگیری از راه افتادن حمام خون بکوشند. حال که دولت ترکیه با بگیر و ببند و سرکوب آزادی بیان در داخل مرزهایش صدای هر انسان‌دوست صلح‌طلب و هر مخالف هجوم نظامی‌ را با برچسب‌هایی نظیر "تبلیغ تروریسم" و "مخدوش کردن اذهان عمومی" خفه می‌کند وظیفه‌ی اهل قلم و روشنفکران در دیگر کشورها سنگین‌تر شده است. بی‌تردید ادامه‌ی این تهاجم به فاجعه‌ای بزرگ منجر خواهد شد.
کانون نویسندگان ایران یورش نظامی ارتش ترکیه و کشتار مردم "روژاوا" را محکوم می‌کند و خواهان قطع فوری آن و بیرون رفتن مهاجمان از خانه و زندگی مردم است.

کانون نویسندگان ایران
۲۳ مهر ۱۳۹۸

ویدئوها

متن کامل صحبت‌های سپیده قلیان از زندان قرچک

سروده‌ها و بیانات انقلابی ۱

سرود ملی را نمیخوانم
امروز روز جمهوری است
و پرچم‌های استقلال
    همه جا پیداست
رئیس جمهور خوش بخت است
پر نگاهش تمام سربازهای دنیا رژم می‌روند.
تمام کلاه‌خودها مقدسند.

امروز روز جمهوری‌است
و من
مانند همیشه
به جست و جوی کار برخاسته‌ام
سرمائی در تنم دارم
و زندگی واژه‌ای‌ست سخت
که شیده‌های خسته‌ی برخاستنم
    را رنگ بخشیده است.

سال‌هاست
با دست‌های زخمی‌ام
زمین را می‌آزمایم
تا در پس هر غروب غمگین
عرق پیشانی‌ام تندیس فردا شود.

امروز روز جمهوری است
رئیس جمهور خوش بخت است
در نگاهش تمام سربازهای دنیا رژه می‌روند.
من میان پرچم‌های در اهتزار
گرسنگی را فریاد می‌زنم.

من سرود ملی را بلد نیستم
سرود من نوائی‌ست بی وطن
و قلبش با کودکان دورترین جغرافیاست.

امروز روز جمهوری است
در هیچ کارخانه و معدنی
کارفرمائی مدح نمی‌شود.
چهره‌ی قهرمانی
    که دستور کشتار داده است.
بر دیوار هیچ خانه‌ی سردی نیست.

من سرود ملی را بلد نیستم
من سرود ملی را نمی‌خوانم.

                 سراینده: علی رسولی

معرفی کتاب

نرگس - دختر کارگر   داستان


 انسان در سیستم تفکر اسلامی


 شیوه تولید آسیائی و ساختار اقتصادی جامعه ایران


 تحریف تروتسکیستی رویدادهای تاریخی


سیمای دیگری از استالین - ترجمه


 گرگ‌ها و انسان‌ها   داستان


 تغییرات اجتماعی و نطام خانواده در ایران


 حقوق زن در ایران

Go to top

انقلاب قهرآمیز علیه رژیم سرمایه‌داری ایران و در پی آن ساختمان سوسیالیسم و دیکتاتوری پرولتاریا در راه است. آماده شویم!